2 Gen Sailing op Reeuwijk

Deze aanhef verdient nadere uitleg. Sinds twee jaar wordt op Tweede Pinksterdag bij Elfhoeven op Reeuwijk een evenement georganiseerd voor vaders en dochters uit de Randmeer klasse, de zogenaamde PaDodag. Dit jaar werd deze door de RKO omgedoopt tot 2 Gen Sailing, in goed overleg met de initiatiefnemer (ondergetekende), voor ouders met hun kinderen. Als alternatief voor deze nieuwe naam werden andere namen geopperd, waarvan de Nederlandse naam “Mantelzeilen” het meest toekomstgericht lijkt.

Voor deze dag op 21 mei hadden zich tien teams aangemeld. Het aantal dochters was in de meerderheid. Het weer was perfect, een windje drie Bft. en 25 graden in de thermometerbuis. Na een gezamenlijke koffie met appeltaart de uitleg over die dag: `s morgens twee wedstrijden fleetraces en na de lunch de ouders tegen de kinderen, teamzeilend. Het schip dat als laatste over de finish kwam, dat team had verloren.

Fleetracen ZS en MS
Bij het fleetracen kon men zonder spinaker drie minuten voor de boten met spinaker starten. Tot mijn verbijstering zag ik de 350 van Bertel en Meike Kolthof met de eerste startgroep weggaan. Dit team dat als een geoliede vechtmachine bekend staat binnen de RKO, ging zonder spinaker van start. Ging het dan alléén om het resultaat en niet om het spel, waren ze bang voor de concurrentie? We weten het niet. Frans van Alphen voer met zijn zoon, die heeft weinig “spinaker ervaring”. Enfin, na twee potjes stond Frans met de 839 boven de 350 en won in poel ZS (zonder spi). Bij de MS (met spi) poel ging de eerste plaats naar de 718 van de familie Dankers.
Misschien hadden wij (633) beter met de ZS mee kunnen starten want Anne, Hanneke en ik hadden problemen met die klote spi bij de boven ton én de beneden ton. In de MS poel werd er weinig toegegeven, daar werd met het mes aan dek gevaren en voor iedere meter geknokt. De ZS poel werd vrij snel ingehaald door de snelle jongens behalve de eerder genoemde Bertel en Frans en Franc Schiet met de 1027.

De kinderen versus de ouders
Na de gebruikelijke heerlijke lunch werden de ouders bij elkaar in vier boten ingedeeld en de kinderen in de overige vier. Hans de Wit met de 348 voer “buiten mededinging” mee.
(Op de foto links vertellen Hanneke ten Hoopen en Cindy Overbeeke aan wedstrijdleider Chris ten Hoopen wat de wedstrijdregels van de middagwedstrijden zijn. )
De eerste pot werd er volop op elkaar gejaagd en kwamen de ouders als laatste binnen. Winst voor de kinderen.
De tweede start verliep dramatisch. Vanaf de zijlijn bezien scheerden de boten kris kras door elkaar en doordat de wind was toegenomen én door de gewijzigde voorrangsregels kon een aanvaring bijna niet uitblijven. Een harde knal en ja twee boten op elkaar. Hierdoor was menig stuurman/vrouw afgeleid en ja hoor nog een knal, weer twee boten op elkaar. Dit is niet wat we voorhebben met 2 Gen Sailing. De wedstrijd werd gestaakt en de boten dropen af naar de kant. Hoewel er geen vervelende verwijten over en weer werden geuit was dit een domper op de stemming. Een van de deelnemende mannen liep de rest van de week met een blauwe zij. Zo zie je, zeilen is niet zonder gevaar.

Het drankje ging er na deze enerverende dag goed in en spoelde een en ander weg, maar of we op deze wijze door moeten gaan is op dit moment (27 mei) nog niet duidelijk, misschien dan toch Randmeerzeilers met hun ouder(s) rustig toeren over de Reeuwijkse plassen in het kader van Mantelzeilen?

Chris ten Hoopen

 

 

PS (nf) Ook de aanstaande en nog niet zeilende schoonzoons kregen een functie, op de rescueboot. Door de hermandad te water twee keer aangehouden omdat varen op een rescue nog niet betekent dat je hard mag varen.

By |2018-06-12T20:39:15+00:0031 mei 2018|Categories: Geen categorie, Nieuws, Nieuws, Verslag|