Dit jaar was windstil Heeg het decor van het belangrijkste Randmeer evenement van 2017. Zevenentwintig ingeschreven boten met opvallend veel familieteams. In de aankondiging werd gemeld dat team van Dam de titel niet kwam verdedigen. Toch was vooraf niet zozeer de vraag wie er kampioen zou worden, maar vooral: komt er een kampioen? Met de voorspellingen vooraf en het vereiste minimum van vier wedstrijden, was dit uiterst onzeker. Wij voeren het weekend met z’n tweeën en mikten op een plek in de top 10. En ja, dat is gelukt.

Dag 1: zeilen meten en “de wind draait weer terug”
Voor vrijdagochtend stond het meten van de zeilen op de agenda. Er waren tijdvakken gemaakt en per half uur werden van vier of vijf boten de zeilen gemeten en ’s middags zouden we drie wedstrijden varen. Het keuren van de zeilen voor het NK staat al jaren onder deskundige leiding van klassencontroleur Gérard Vervoort. Na het meten was het palaver en daar bleek dat we voorlopig uitstel hadden. In de middag dreven toch alle bootjes het water op, waar we lang hebben gewacht totdat de wind terugdraaide volgens de voorspelling van het comité. Helaas werden er geen wedstrijden meer gezeild. Stiekem vonden we dat dat wel had gekund, waardoor we een tikje gefrustreerd van het water afkwamen. Geen resultaten dus maar wel een schrale troost bij terugkomst in de haven: de steigerborrel.

Dag 2: Casinowedstrijd en een grote U-vlag
Ook op zaterdag gingen we wat later het water op dan gepland. Er werd geadviseerd voldoende eten en drinken mee te nemen omdat het weleens een latertje kon gaan worden. Bij de start van de eerste wedstrijd werd de toon gezet door het comité: voor de klassen die op vrijdag een algemene terugroep hadden (Spanker en Randmeer), werd op zaterdag vanaf de eerste start de (supergrote) U-vlag gehesen. Niet iedereen wist wat dat betekende, maar dat zal aan het eind van de dag wel anders zijn. De eerste wedstrijd was het echt zoeken naar wind en was een beetje geluk best welkom; een echte casinowedstrijd dus. Dan is de link met de Black Jack (de casinoboot bij uitstek met Dennis, Maarten en Simon) natuurlijk al snel gelegd en zij finishten deze wedstrijd op de tweede plek met maar een meter achterstand op Ben en Jeroen (1069).
De andere wedstrijden kregen iets meer wind toebedeeld, waarmee het comité de benodigde vier races wist uit te zetten. Voor de zeilers bleef de wind moeilijk in te schatten. Alleen al de verschillende winnaars van de races: Team Feis/Rutgers (tweede race), Henk en Freek Plaatje (derde race) en Alex en Arthur Nederlof (vierde race) laten zien dat de uitslagen erg wisselden per wedstrijd. Toen we zaterdagavond van het water afkwamen wist hierdoor ook niemand precies hoe het klassement ervoor stond. Dit was redelijk spannend want de vooruitzichten voor zondag waren zo slecht (nul wind) dat degene die na vier wedstrijden eerste stond best weleens de nieuwe kampioen kon zijn. Na de BBQ kwamen de uitslagen op WhatsApp (lekker modern) te staan en bleek dat Folkert, Evelien en Rinse (1122) op pole position stonden voor de titel. Zij voeren het meest constant en stonden dus verdiend eerste. In het mooie clubhuis van de WSH was er ’s avonds live muziek en (naar het schijnt) bleef het nog lang onrustig in de Heegse binnenstad.

Dag 3: de dag dat niet gezeild kon worden
Juist op deze (volgens voorspellingen windstille) dag, werd er volgens programma gestart, iets waar de voorzitter blijkbaar niet helemaal op had gerekend. De eerste wedstrijd werd gewonnen door de 1069 gevolgd door de 645, wat betekende dat laatstgenoemd team (Feis/Rutgers) op dit moment eerste stond in het klassement met twee punten voorsprong op de 1069 en op ons.
Het bleef waaien en de zondag werd de mooiste zeildag van het weekend. Toch bleven de verschillen groot. In de zesde wedstrijd kwam de 718 van team Dankers met ruime voorsprong over de finish. Wij werden tweede en stonden eerste in de tussenstand met twee punten voorsprong op de 1069. Er stonden drie wedstrijden in de planning voor zondag, dus maakten we ons op voor de laatste wedstrijd van het kampioenschap.
Bij deze zevende wedstrijd was de startlijn maar door een paar boten te bezeilen (waaronder de 1069). De 645 en de 1069 bleven over bakboord doorvaren. Wij gingen meteen overstag en zochten de wind op, die de rest van de wedstrijd niet meer weg zou gaan. Nico en Cindy (1026) wonnen de laatste wedstrijd en voeren hun eerste 1tje op een NK. Dit werd meteen gevierd door in het water te springen (zie filmpje op de RKO Facebook). Wij waren de laatste wedstrijd derde en dus kampioen (als we geen valse starts gemaakt hadden). Deze (onterechte) spanning bleef tot de prijsuitreiking, waar we de blauwe wimpel omgehangen kregen en te water gegooid werden. Zilver was er voor de 1069 (Ben en Jeroen) en brons voor Folkert Attema en team (1122).

Bastiaan Stavenuiter (1029)

(foto’s van Eize Hoekstra www.eize.nl en van Jolanda Dankers)