De zondag
De 718 van Fred, Jolanda en Leo liggen op koers voor de winst in de tiende race. Wij sluiten ons achter de Koerswinst aan en sluiten de wedstrijdreeks van het NK af met een prachtige tweede plek. Drie races op zondag was de planning. Zou het voldoende zijn voor een podiumplek? De vloot zit zo dicht bij elkaar, een foute slag, een winddraaiing en je valt terug van de top naar de achterkant. Met een uitspraak van Cruyff in gedachten, heeft elk nadeel zo zijn voordeel. Je kan dus ook van achter een sprong naar voren maken.


Bob en Martin Heineke naast ons in de sloep proberen een tussenstand op te maken. De aftrek van twee wedstrijden maakt het te onoverzichtelijk. Een 2, 3 en een 2 zijn voldoende om Ben & Jeroen en de broers Marc en Frank Schiet achter ons te laten. We staan dus op de tweede plaats, volgens onze berekening, na de derde wedstrijd van deze laatste dag.

Er moet nog een inhaalwedstrijd worden gezeild!!
Op de finishboot geen vlaggen, dus niet naar de haven. Een inhaalrace. Twee van de vijf geplande races op zaterdag vielen weg in de regen. Draaiwinden, windstiltes en regen. In ieder geval nog één race te gaan. Cindy staat op het startschip en Patrick en ik kijken elkaar aan. Oké, nog een race. De race van het seizoen, de race ons leven. Zijn we de spanning de baas, houden we de “vibe” vast? Kunnen we het podium vast houden? De avond ervoor hebben we een zware knoop door gehakt. Na een aantal mindere jaren hebben we de boot ingericht voor twee personen. Cindy en Patrick wisselen elkaar af. Voor het NK was het schema Patrick de vrijdag, Cindy de zaterdag en zondag met z’n drieën, het seizoen eindigen. Het gaat niet alleen om de eer, maar ook om de sfeer.

Na twee dagen zeilen zijn er twee gaatjes in de stand. De Nederlands kampioen van 2018 staat eerste en daarachter staat een drietal boten in de strijd voor een podiumplek. Een plek op het podium: De Eer. Het besluit werd eensgezind genomen. De wedstrijden verdelen, Patrick eerst en daarna Cindy van de Mi Dushi naar het startschip. Alles voor: “De Eer” .

    

De afsluitende zondag werd onder prachtige omstandigheden gezeild. Natuurlijk de draaiwinden door wolken en eilanden. Holland op zijn best. Bij de start kozen we steevast voor het onderste gedeelte, ruimte om te varen. Bij de derde start was de gedraaide wind en de bewolking de reden voor een aangepast scenario. Dat pakte niet goed uit. We lagen opgesloten en gelukkig voor ons dreef de halve vloot te vroeg over de startlijn. Bij de volgende start haalden we de pin niet en met een gijp konden we achter het veld om aan de inhaalrace beginnen.

Dat ging ons dit weekend goed af. Bootje voor bootje, slag na slag, kwamen we steeds verder naar voren. Een kwaliteit die we nog niet ontdekt hadden, en volgens een oud Fries kampioen, echt wel in ons zat. Bij de i-sail analyse misten we eigenlijk een opmerking daarover. In race twee gingen we op zoek naar Robinson Crusoe. Die hebben we niet gezien op zijn eiland, wel weer de aansluiting met de top van de wedstrijd hervonden. Een race daarna lukte dat niet en hebben we het eiland verder links laten liggen.

De eerste dag
De wind de eerste dag was als voorspeld behoorlijk stevig. Bij de voorjaarswedstrijden in Heeg was de Mi Dushi al goed getrimd met hulp van de “maten” van Wouter van der Gronden en de fysieke hulp van Lucas. Het bracht veel gewicht in de schaal, fysiek wat minder natuurlijk. De aangepaste boot en trim maakten het mogelijk in die combinatie goed te varen. Het was de basis voor een succesvol seizoen. In het voordewindse rak stond de regenboogspi snel en goed. Hij valt nog steeds op en met zon en regen oogst hij ook bewondering van de medezeilers. Waarvoor alle dank natuurlijk .

De zaterdag
De wind was na de vrijdag uitgewaaid en dat resulteerde in een natte drijfpartij op de zaterdag. Soms even de wind en dan de draaiing en de regen. Het ontlokte ons de opmerking aan de 718 hoe bevriend zij waren met het comité. Nog binnen 100 m van de finish werd de wedstrijd afgelast. In race 10 hielden zij opnieuw de koerst vast met een dikke één.

De allerlaatste – extra – wedstrijd
En dan maken we ons op voor de laatste – extra – race. Zon, wind en een aan elkaar gewaagd startveld met zeilers. Een finish van het halve veld binnen de minuut was geen uitzondering. Bertels Circel 1 zit in ons brein. Bens rietkraagje met de juiste wind, de buieninformatie van Bart, de spanning op de wanten van Jeroen, de juiste maatvoering van Wouter, de regelinformatie van Henk, het winnen is geen geluk van Fred en Fred, de gladde bodem van jachtwerf Heeg, de mast van Martin, de was en tips van Folkert en het geloof in jezelf van Auke. En al die andere informatie die is ingewonnen in de afgelopen 14 jaar, bij en aan ons doorgegeven door jullie Randmeerzeilers. Dank voor al die medewerking.

Het kon en het ging.
De boot, de handelingen, de keuzes, alles was onder controle. Op het startschip stond Cindy. Daar waren na de laatste start de uitslagen doorgekomen. Kampioen worden was mogelijk, we moesten twee plaatsen voor de 1122 blijven. Zij de zenuwen, wij een heerlijke pot zeilen. Wij zeilden voor de tweede plaats, moesten voor de 1069 en de 1027 blijven. In het laatste rak op naar de finish en uit het zicht van de 1122 kwam de werkelijkheid dicht bij. Het kan niet, het kan niet waar zijn, het ís waar. Een toeter. En nog één en nog één. Een dansende Cindy op de rubber. Zij werd snel herenigd op de stampende Mi Dushi. In het weekend was de boot al een keer goed geraakt aan de zijkant. Dit kon er wel bij, we zijn er niet door heen gezakt. Zeker niet, we bleven staan. Niet zo maar op twee, maar we kwamen op één! Nederlands Kampioen 2019. Het is waar, echt waar, een heel jaar lang!

Team Mi Dushi, RM 1026

Cindy, Patrick & Nico

foto’s Bart van Bazel