Sneekweek 2018 bezien door Mi Dushi

Eerste kennismaking met de Sneekweek

Voor de eerste kennismaking met de Sneekweek gaan we terug naar de zomer van 2005. We verbleven in een vakantiepark in Earnewald en met een gehuurde polyvalk gingen we in de Sneekweek op bezoek bij vrienden op camping de Potten. Van de camping maakte we niet veel mee, wel van de wedstrijden op het meer. Om onze vrienden goed te kunnen volgen en aanmoedigen namen wij ongemerkt deel aan de Sneekweek. De banen waren ons niet bekend en het kon het zo maar gebeuren dat je in een kruisrak verzeild raakte.
In de jaren dat wij zeilden waren we gewend geraakt aan het groeten van Jan en alleman die je tegen kwam op het water. Dat was nu wel even anders. Gezwaaid werd er wel, vooral uit het kruisrak. Daar aangekomen werd je door een veld naar je toe varende ballonnen weer weggewuifd. Onderhand kennen wij het vocabulaire dat erbij gebruikt wordt ook uit ons hoofd en hebben dat niet zelden gebruikt richting “plezier”zeilers. Nu vragen we ons af wat die mensen daar doen, tijdens de Sneekweek.

Enthousiasme bij het hele gezin
De kennismaking met de Sneekweek was niet geheel zonder gevolgen voor ons. Cindy werd direct enthousiast en al snel werd het plan gemaakt het jaar erop zelf mee te gaan varen in de Sneekweek van 2006. Onderdak werd geregeld bij RCN de Potten, chalet of wel huisje nr.13. Met het mooiste uitzicht en terras van het park. In het voorjaar werd de “special edition” Randmeer opgehaald in Heeg. En de rest is historie.
De Sneekweek was van begin af aan onderdeel van de familie-vakantie en zo is dat ook gebleven. De contacten met de Randmeerzeilers breidden zich uit en op uitnodiging konden zij ook van de prachtige locatie op de Potten genieten. Op het water om de eer en bij de Potten voor de sfeer. Voor dat laatste zorgt Inge en al snel weten steeds meer zeilers huisje 13 te vinden. Om de wedstrijden beter te kunnen volgen werd er een sloep bij gehuurd. Celine heeft zich daarover ontfermd en onderhand heeft zij al heel wat vaarmijlen erop zitten. Overdag tussen de zeilers met het supporter team van de Mi Dushi en bij nacht met de feestgangers uit de tent.

13e Sneekweek in huisje 13
Het Mi Dushi team was dit jaar goed te herkennen aan de shirts met de omgekeerde 13. De symboliek komt uit het fietsen en de 13 was er voor de 13e maal tijdens de Sneekweek in huisje 13. Dat gaat zo maar niet voorbij. Groot feest dus. Vanaf de thuisclub de Braassem kwamen Edwin en Jos voor ons de BBQ verzorgen. Even dreigde het mooie weer een en ander in de war te gooien. Vanwege de droogte was er een verbod op kolenvuur. Edwin stond zijn mannetje en regelde vooraf de toestemming om zijn gas-barbecue wel te mogen gebruiken.

De 3e zeildag
De wind op de 3e zeildag bracht menig boot in de problemen. Het schudde het klassement wel wat op. De aftrek voor de kampioen was er voor deze wedstrijd. De dag erna was het dan weer dobberen op het meer. In een zelfde rak was het soms voor de wind spinnakeren en aan de wind kruisen. Lig je voor eet je jezelf op, kom je van achter heb je het idee dat je de dag nog goed kan maken en vind je het natuurlijk terecht dat jij ook eens een gelukje hebt.
Achter op de Poelen maakte de wedstrijdleiding er na 3 uur een einde aan. Om een ieder aan een uitslag te helpen voer de finishboot een tocht langs de nog niet gefinishte boten. Deze kwam helaas niet voor iedere boot op tijd wat maakte dat ook niet iedere boot de finish haalde. Vast een ander unicum in deze 83e Sneekweek.

Van de sfeer naar de eer. Een nieuw kampioensteam dient zich aan.

Folkert, Evelien en Rinse namen na de 4e race de koppositie van Auke en Bart over en hielden tot het einde stand. Achter de kopgroep aanvarend tijdens de laatste wedstrijd heb je de virtuele stand niet helemaal voor ogen.

Het viel ons wel op dat Folkert ons steeds goed in de gaten hield. De familie Dankers lag net voor hen en de Mi Dushi er achteraan. Achteraf blijkt waarom er zo gekeken werd. Heel rustig hebben ze niet gevaren de laatste drie rakken. Als de Mi Dushi er nog tussen schuift en Auke de Jong  een plekje wint dan zijn de rollen zo maar omgedraaid. Maar dat gebeurde allemaal niet en derhalve won de 1122 de warmste Sneekweek ooit.
Traditiegetrouw was de wind het meest besproken onderdeel van de Sneekweek. Van geen wind tot weinig wind tot heel veel wind, waarbij de wanten niet altijd opgewassen blijken tegen de krachten die volle zeilen daarop uitoefenen. Een geknakte mast was het gevolg voor de 1101, Frans en Thea waren daarmee natuurlijk niet in hun Sas. Dat beleefdheid niet altijd op waarde wordt geschat, ondervond het team Van Dam. Gaat u maar voor meneer, nee na u meneer en voor je het weet ben je met elkaar verstrengeld. Einde Sneekweek voor de kampioen van 2017.

De feestavond
De windmodellen stonden de hele dag bol van de waarschuwingen tijdens de ceremonie en de afsluitende feestavond. Code Oranje, voorspeld werden windstoten op orkaankracht. Dat weerhield niemand om zich door de klaterende regen naar de feesttent te begeven om de nieuwe kampioenen te feliciteren en tijdens de vele bierrondes te huldigen. Om klokslag 12 uur werd het sprookje ruw verstoord. Geen grap, maar bittere ernst. De stekker ging eruit en een iedereen moest zo snel mogelijk naar huis.

Wij dronken nog een glas in huisje 13 en aten traditiegetrouw de laatste eieren en hamburgers op. In het vooronder bleef het nog lang onrustig. Niet door de wind, die blies het verhaaltje alleen maar uit en bleef verder rustig. In de tent vond Folkert nog een muiltje dat was achtergebleven, en naar verluidt heeft hij het muiltje ondanks alle alcoholische versnaperingen van die avond om de juiste voet weten te krijgen.

Sneek 2018, Team Mi Dushi 1026

De foto´s van het winnende team en van Mi Dushi zijn van Eize Hoekstra. Eize.nl

By |2018-09-06T21:46:59+00:005 september 2018|Categories: Nieuws, Verslag|