Afgelopen weekend heb ik samen met mijn vader (Wouter van der Gronden) meegedaan aan het RKO trainingsweekend. Hoewel hij al vele jaren in een Randmeer zeilt, heb ik nog maar enkele keren meegezeild in zo’n mooie boot. In de planning staat dat we samen de Sneekweek gaan zeilen. Dit vraagt natuurlijk enige oefening en daarom leek het ons een goed idee om mee te doen aan het trainingsweekend.

Na een kleine introductie van Jan Willem van den Hondel, onze trainer dit weekend, gingen Wouter en ik samen het water op. Zodra we de plas opzeilden, bleek dat er meer wind stond dan wij hadden verwacht. De oefening die wij mee kregen, was van de benedenboei naar de bovenboei en in die tussentijd minimaal twee keer overstag of twee keer gijpen. Al snel werd mij duidelijk dat wedstrijdzeilen in een Randmeer niet te vergelijken is met zeilen in een 16 kwadraat op zomerkamp, dit was hard werken!

Na de eerste oefening stond er een heerlijke lunch voor ons klaar, waarna we een lezing kregen van Jan Willem. Aan de reacties achteraf was af te leiden dat het een zeer interessante lezing is geweest. Zelf kon ik nog niet zo mee praten over de juiste buigspanning van de mast en het aantal centimeters speling in het grootzeil dat voor elk zeilmerk anders blijkt te zijn.

In de middag kregen we een derde man, Michiel Rutgers (RM 645), aan boord vanwege de harde wind. In de lezing had Jan Willem duidelijk gemaakt hoe belangrijk de taakverdeling in de boot is. Als brave leerlingen hadden wij duidelijk afgesproken wie wat zou doen. Wouter zou sturen, Michiel zou de Spinaker doen en ik deed wat ik tot nu toe had geleerd: de trapeze. Tot zover ging het goed, de taken waren verdeeld.

Eenmaal op het water was het voor mij één grote chaos. Het waaide hard en zoals jullie wel weten; : wanneer het hard waait, is er weinig tijd voor uitleg en moet alles erg snel gebeuren. Op een bepaald moment werd mij, in lichte paniek, gevraagd de barber hauler aan de loef-zijde vast te zetten. Ik had het graag willen doen, maar dat was toch lastig, ik wist niet waar de barber hauler zat, loef kon ik zo snel niet van lij onderscheiden en ondertussen probeerde ik zo min mogelijk in de weg te zitten, terwijl ik mijn hoofd beschermde tegen de spi boom. U begrijpt misschien wel dat ik mij lichtelijk ongemakkelijk heb gevoeld op dat moment, dit was ook de reden dat we iets eerder naar de haven zijn gegaan.

Na een goede nachtrust en frisse moed, was ik klaar voor een nieuwe dag. Het waaide gelukkig een stuk minder hard dus papa en ik konden weer met z’n tweetjes in de boot. We zeilde naar een andere plas waar we mee konden doen met wedstrijden, twee in de ochtend en twee in de middag.

In de auto op de heenweg hadden we afgesproken om het rustig aan te doen, zodat er genoeg tijd was voor uitleg. Voor de wedstrijd begon hebben wij nog even de roll tack overstag geoefend, om de spi te zetten hadden we helaas geen tijd dus die zouden we nog wel even overslaan in de wedstrijd.

Verschillende toeters volgden elkaar op en al snel zaten we in het heetst van de strijd. De start vond ik heel spannend en ik werd meteen meegesleurd in het wedstrijdfanatisme. Twee keer van de benedenboei naar de bovenboei en terug, na de bovenboei zonder spi naar de benedenboei… ‘Of zullen we hem toch maar opzetten, dan gaan we wel harder’ zei ik en voor ik het wist had ik voor de eerste keer een spinaker opgezet.

De twee wedstrijden waren snel voorbij, waarna we weer een lekkere lunch hadden in het zonnetje naast het clubhuis. Een fanatieke club want de lunch was nog niet op of we gingen weer het water op. Voor we het water opgingen heeft Jan Willem ons nog even geholpen met een touwtje dat te strak zat waardoor de spiboom moeilijk te zetten was.

Het ging steeds beter, ik leerde wat de barber hauler was en in de middag liet Wouter mij zelfs ook meebeslissen welke route we het beste konden nemen. ‘zullen we nu al overstag gaan?’ ‘ja, is goed!’ antwoordde ik. ‘Oh nee misschien moeten we toch even wachten’ zei papa, ‘Ohja, dat denk ik ook’. Tussen wedstrijd drie en vier kwam Jan Willem ook nog naar ons toe om aan te geven dat het bakboord leioog van de genua iets te ver naar achter stond, ik vond het knap dat hij dat gezien had.

Na de wedstrijden hebben we onder het genot van een biertje en een bitterbal een laatste goede les van Jan Willem gekregen waarna we onze wedstrijden nog eens goed konden analyseren via I-Sail, de app die mijn vader heeft gemaakt.

Al met al was het een zeer leerzaam weekend en het was allemaal tot in de puntjes georganiseerd! Zaterdag waaide het nog iets te hard, maar zondag heb ik zeker heel veel geleerd, dit was een goede eerste training voor de Sneekweek. Op naar de PaDo dag!

Groetjes,

Emilie van der Gronden
1030