Het is niet onmogelijk dat u al eens van ons gehoord heeft. Wij zijn de vrouwelijke bemanning van Jeroen Gijzen met een voorliefde voor zwemmen. Om deze voorliefde te trimmen zijn wij meegegaan op het Randmeren trainingsweekend in Heeg.

Vrijdagavond werden we warm onthaald in het Heegse Café De Watersport en vlogen de sterke zeemansverhalen van de (lokale) zeilers ons om de oren. Het kostte na een gezellige soiree enige moeite om onze grote vloot van 16 boten letterlijk en figuurlijk te herbergen in de Stayokay. Maar uiteindelijk vond iedereen, waar dan ook, een plekje om te slapen.

Als je (nog) niet weet waar alle touwtjes (na dit weekend: lijntjes) horen op een Randmeer, en het humeur van alle bemanningsleden nog moet gaan bloeien na een rumoerige nacht vol houtkap, dan is een boot optuigen nog een heel gedoe. Gelukkig is daar Jeroen. Volgens hem is alles uitermate logisch. Niet gek, aangezien hij praktisch geboren is op zijn boot. Zijn aanpak om ons de fijne kneepjes van het zeilen te leren is als volgt: trial and error. Waarbij we soms letterlijk en figuurlijk in het diepe worden gegooid. 

Voor ons was het dan ook een welkome afwisseling dat er voor de eerste training rustig werd voorbesproken. Samen met onze trainster Rixt werden alle persoonlijke trainingswensen en eventuele zorgen doorgenomen. Als beginners gingen wij met een groep van 6 boten het water op. Upwind opkruisend met een (strakgetrokken!) genua en downwind met de spinnaker, met de focus op het krijgen van routine in de handelingen. Veel boten kozen ervoor om de spinnaker nog even te laten voor wat het was. 

Zoals gezegd, Jeroen is van het directief leidinggeven en al fouten makend leren. Resulterend in een spinnakerboom in Janneke haar oog, de spinnaker onder de boot en knopen in allerlei lijnen. Dit allen in de veronderstelling dat de gemaakte fouten natuurlijk nooit meer gemaakt zullen worden… En dat gebeurde die ochtend dan ook niet meer. We gingen planerend (“wat zei je, flanerend?!”) over het water! Op een kleine benzine strubbeling na hadden we een succesvolle eerste training: tijd voor een broodje en een warm drankje om bij te komen. In de middag volgde een soortgelijk programma, waarna beginners en gevorderden weer herenigd werden in (waar kan het ook anders) Café De Watersport voor een heerlijk diner. Na om stipt twaalf uur Cindy toegezongen te hebben voor haar verjaardag was het welletjes en tijd voor ons bed. 

Op de ochtend van dag twee werd onze boot opgesplitst. Jeroen, hoppend van boot naar boot voor diegene die wat onboard advies konden gebruiken. Janneke, bij de echte zeer gevorderde zeemannen Auke en Bart. En Marieke, bij een rustig uitleggende Nico en een zeer goed sturende Celine aan boord. Woest weer met buien, harde wind en golven werd in de middag ingeruild voor iets mildere omstandigheden met een zonnetje. Ideaal om dit weekend af te sluiten met een paar wedstrijdjes. 

Hoorden wij daar wedstrijdjes..? Ja wedstrijdjes. Game on dus! Ondanks het trainingskarakter van deze wedstrijdjes proeven wij hier weinig spek en bonen gedrag. Fanatisme laat het aantal decibellen opschroeven en gratis plekken worden niet weggegeven. Met de finishlijn na zo’n 10 wedstrijdjes kwam er een einde aan dit mooie weekend. 

Met stuk voor stuk lieve, behulpzame, gezellige mensen, waar we graag nog veel vaker samen mee gaan varen. Wij willen de organisatie en alle deelnemers bedanken voor dit leerzame, gezellige en enerverende weekend. In het bijzonder willen wij Jeroen bedanken. Die ons op sleeptouw(lijn) neemt en de moeite neemt om ons onderdeel te maken van zijn dreamteam. Tot volgend jaar!

Janneke en Marieke – Team 545