Het was het jaar 2007, dat wij voor het eerst aanwezig waren op het Vrijbuiterweekend. Alweer 12 jaar geleden, het vrouwenvoetbal stond nog geeneens in de kinderschoenen. Maar nu dit weekend gaan ze de strijd aan met de USA om de wereldtitel.


Vrijdag kijk ik op de site met wie wij dit jaar mogen strijden om de eer. Een deelnemersveld van 14 boten, helaas ontbreken er diverse bekende namen in de aanmeldingen, maar die zullen de volgende wedstrijden geheid weer van de partij zijn! Wie deden er eigenlijk in ons beginjaar mee?
In het jaarboek van de Randmeer, die t/m 2006 terug te vinden zijn op de RKO-site, met leuke verhalen, oude foto’s e.d., kom ik de einduitslag van deze wedstrijd tegen.

Naast dat het ons thuiswater is, dat het ‘slepen’ met de boot niet nodig maakt, en we na de wedstrijden op zondag op tijd terug zijn om met de kids naar de dames te kijken, is het voor ons altijd een zeer geslaagd evenement dat we nog niet willen missen. De vele vrijwilligers maken het evenement altijd tot een succes. Ook de banen op de Loosdrechtse Plassen zorgen voor leuke rakken, om bijv. halve wind met spi met deze wind naar de volgende boei te knallen.


Want wind was er gelukkig, zaterdagmorgen nog iets minder, maar ’s middags nam hij leuk toe.


In de ochtendwedstrijd hadden we een goede start en kwamen we als tweede bij de bovenboei. Helaas werden we bij de tweede boei dusdanig gepiepeld dat we wel een protest in moesten dienen. Helaas was na dit voorval ons verval ingezet en konden we niet meer terug knokken. De 1030 deed het net andersom en haalde een mooie eerste plaats, gevolgde door het gelegenheidsduo in de 1027. ’s Middags ging de 1026 weer als een speer en zagen we ze langzamerhand aan de horizon verdwijnen. Hierdoor konden we een mooie strijd aangaan met de 1030, want nummer 4 lag behoorlijk achter ons, helaas namen wij een domme beslissing en draaide wij over bakboord varend te dicht onder ze naar stuurboord. Door de terechte straf die wij moesten nemen werd de strijd in ons nadeel beslist…
Zondag; helaas waren Wouter en Lukas er niet meer bij en konden ze hun ruime voorsprong in het klassement niet verdedigen. De zon was ’s morgens wat achter het wolkendek verstopt, maar gelukkig wel een goed lopend windje.


Voor ons was er nog van alles mogelijk, maar bij de start leek het meteen voorbij. We kwamen nog redelijk bij, maar helaas zaten we net achter een groepje die vlak voor de finish nog uitmaakte wie in de top eindigde en wie in de middenmoot. Wederom was het de 1027 die een topklassering noteerde.


’s Middags, een iets kortere baan, hield het wedstrijdcomité rekening met de wedstijd in Frankrijk? De wind in ieder geval niet, die varieerde behoorlijk in windkracht en richting. We kwamen weer moeizaam weg, maar zagen de 718 en de 545 een route onderlangs een eiland nemen. Na kort beraad besloten we ook die keuze te maken, en wat is het dan een heerlijk gezicht als je de spi van de andere boten als een vaatdoek naar beneden ziet hangen. Zeker als je in het volgende rak door een privé windje de 718 en de 545 nog pakt, Christoffel bleek helaas bij verre niet meer te achterhalen.


Al met al weer een geslaagd weekend, op het resultaat van de wedstrijd van de dames na, maar over weer 12 jaar hebben ze op zeker de eerste wereldtitel binnen en zal ons deelnemersveld weer uit diverse andere namen bestaan.


Freek Plaatje
Randmeer 1052