Vrijbuiterweekend 2018

Mooi weer, als je het over de zon en temperatuur hebt, hadden ze het afgelopen weekend bij de Vrijbuiter goed geregeld. Dat was niet het enige. Zoals altijd was het logistieke proces weer tip top in orde door het hele leger aan vrijwilligers dat alles binnen de kortste keren het water op – en na het evenement – er weer af helpt.

De wedstrijden waren wat lastiger. Vele winddraaiingen, en af en toe het gebrek aan wind, veroorzaakte de nodige hoofdbrekens bij de bemanningen, zowel van de zeilboten als de comité schepen. Een lift van 50 graden, of vaker, een header van even zo veel graden hebben voor de nodige verschuivingen van posities in de vloot gezorgd.

De resultaten van twee boten waren een beetje uitgezonderd van grote uitschieters. Die twee streden dan ook tot in de laatste wedstrijd om de winst. Zonder aftrekwedstrijd is stabiel varen immers een absoluut vereiste om voorin te komen. Milou Dankers en Bastiaan Stavenuiter wisten vader en dochter van Dam op zaterdag achter zich te houden.

Zaterdag werd het grootste deel van de Randmeer vloot verrast door een drietal Randmeren die als enige van alle klassen langs de andere kant van een eiland voeren. En dat maakte een verschil van tenminste 200 meter, de rest van de vloot moest zijn uiterste best doen om een beetje bij te komen na deze super slag. Tiemen en Derk-Jan aan boord van de 219 wachtten daar niet op en boekte een knappe overwinning.

Zondagmorgen op weg naar de Vrijbuiter was het blad stil. Windmolens die altijd lijken te draaien stonden er roerloos bij. Eenmaal bij de Vrijbuiter kwam de wind er toch. In tegenstelling tot zaterdag kwam er geen uitstel aan te pas, en konden we onze wedstrijd op tijd aanvangen. Bij gebrek aan wind mochten we nog wel een stukje over slaan – bij een der laatste boeien werden we direct naar de toren gestuurd voor een vervroegde finish.

De tweede en laatste wedstrijd op zondag werd niet veel later aangevangen met een lekker windje. Op veel plekken dan, maar niet overal zoals de ondergetekende merkte. We kwamen als een na laatste bij de eerste boven ton aan. Helaas waren Noreen en Joost letterlijk aan de grond komen zitten en sloten daarmee de gelederen. Voor ons volgde er een grote inhaal race naar de tweede plek waardoor we onze podium plek weer op Hans en Ron konden terug veroveren.

De laatste wedstrijd bepaalde dus de volgorde voor het podium. Niet alleen de derde plek werd daar verdeeld, maar de nummers een en twee gingen er ook ex aequo in. Uiteindelijk trokken Anne en Wim aan het langste eind en wisten het nieuwe team van Milou en Bastiaan net achter zich te houden. Iedereen heel erg bedankt, zowel de organisatie als alle deelnemers; met zijn zeventienen hadden we een mooi veld en een hele mooie strijd.

Lukas van der Heeden
 RM 1030

 

 

By |2018-07-11T00:06:16+00:0011 juli 2018|Categories: Nieuws, Uitslagen, Verslag|