Verslag Nico Overbeeke van de PIP

Met het behalen van de toernooiwinst kwam naast de kampioenswimpel ook de uitnodiging voor de PIP, het jaarlijkse evenement waarbij kampioenen strijden om de eerste plaats tussen gelijken, de Primus Inter Pares.

Mee te mogen doen met de PIP bracht me aan het denken. In de resultaten met het zeilen waren er zeker vorderingen dit jaar. Het vervangen van de mast en de keuze uit drie genua’s brachten ons – een PIP-deelnemer kun je niet alleen worden –  tot een plaatsje in het PIP-veld. De door ons gewonnen Hemelvaartswedstrijden 2019 brachten ons voor het eerst in deze samenstelling in hoger sferen. Met de wimpel om de schouders stegen we, of in ieder geval ikzelf, nog hoger op.
Alvorens te vertrekken naar de Vrijbuiter, heb ik mij verdiept in de andere PIP-deelnemers. Ik kwam tot twee aha’s, onder wie Maarten Jamin, Wereld Kampioen Yngling, ons bekend van de Voorjaarstrainingen van de RKO. Van deze trainingen ben ik een fervent voorstander; ze hebben in grote mate bijgedragen tot onze stijging in het klassement.

Dit was de 59ste editie van de PIP. Naar ik begreep ooit gestart op de Braassem, wordt deze nu al jaren georganiseerd door de Vrijbuiter. Waarbij Karel de Boer als organisator en wedstrijdleider het voortouw neemt, daarbij bijgestaan door vele vrijwilligers van de Vrijbuiter. De opzet is verruimd met deelname van WK en EK kampioenen en zelfs de drievoudig winnaar van het Skûtsjesilen, naast traditioneel de Nationaal Kampioenen. Tevens werden de oudjes gescheiden van de jongelingen, die hun eigen PIP mochten varen in het nieuwe eenmansbootje de RS Aero. Over de winnaar bij de oudjes kunnen we kort zijn. Was de PIP voor mij nieuw, Thijs Kort, NK 16m2, NK 16m2 Sprint en NK Schakel, won de PIP voor de zevende keer. Het zal een voordeel zijn dat Thijs de ins en outs van de 16m2 goed in zijn vingers heeft. Er wordt immers gezeild in door de 16m2 klasse beschikbaar gestelde boten. Maar toch! De 16m2 eigenaren zijn dan ook content als zij Thijs aan boord krijgen als stuurman.

Het zeilen in een 16m2 is heel anders dan in de Randmeer. Goed uit de voeten kunnen in de kleine kuipruimte is met mijn postuur en beperkte lenigheid een hele toer. Het grootschootblok zit zodanig ver naar achteren dat er geen ruimte is om je tussen helmstok en grootschoot te verplaatsen. Dit heeft tot kolderieke capriolen geleid waarbij de helmstok onder het dek verdween en mijn voeten tussen de vlonders bleven steken. Hierdoor verplaatste de aandacht zich naar binnen de boot, wat er zelfs eenmaal toe leidde dat ik de finish over het hoofd zag. Met de mij tot dan onbekende plaatsgenoot Rocco kwam ik ook één wedstrijd goed uit, als tweede achter de Kampioen der Kampioenen.
Van grote hoogte belandde ik weer met beide voeten op de grond. Een prachtige belevenis, een mooie afsluiting van het seizoen en zeker voor herhaling vatbaar.

Nico Overbeeke, RM 1026