Verslag van de tweede winterwedstrijd bij Elfhoeven op Reeuwijk

Als de RKO-secretaris mij daags na de tweede serie winterwedstrijden belt om me te feliciteren met onze (tijdelijke) koppositie in het Randmeerveld, begrijp ik al snel dat dit telefoontje een dubbele bodem heeft. Of ik maar even een “stukkie” wil schrijven.

Vooruit dan maar.

Onderweg naar Reeuwijk werden de deelnemers aangemoedigd door een prachtige sfeerfoto van de Reeuwijkse plassen bij de zonsopgang. Helaas toonde deze foto ook een rimpelloze Elfhoevenplas met het onderschrift “willen jullie de muntjes voor de windmachine meenemen?”

Weer een windtekort dus. Nou hadden we twee weken eerder al gemerkt dat het wedstrijdcomité er ook met weinig tot geen wind nog een paar goede wedstrijden kon uitpersen, dus we togen vol goede moed verder.

Een plaatsvervangende wedstrijdleider: Egbert stelde voor om de normale tijd (11 uur dus) te starten en zo geschiedde. Alsof Egbert een afspraak met de weergoden had gemaakt: kort voor 11 uur zagen we de eerste rimpeltjes op het water. Dusdanig zelfs, dat er twee kruisrakken uitgeperst konden worden.

Tiemen en Cyril (RM219) zaten vanaf het begin goed in het zadel en lieten zelfs het Valkenteam Ed van Gils (dat al vanaf de eerste dag de koppositie bekleedt) achter zich. Tijd voor erwtensoep.

’s Middags nieuwe kansen. Met wat geluk werden zelfs nog twee wedstrijden gevaren. Jeroen Gijzen, Mathijs van de Griendt , Tiemen Winkel, Ronald Willemsteijn en ondergetekende maakten het de koplopende Valkzeiler beurtelings moeilijk. Wouter van der Gronden had wat startproblemen, waardoor de wedstrijden te kort waren om alles in te halen (bovendien had hij kort voor de finish nog een blessure). En hij miste de tactische adviezen van zijn kleinzoon. Maar de strijd was omgekeerd evenredig aan de windkracht. Na de derde wedstrijd weer de gebruikelijke aftuigstress om zo snel mogelijk het oergezellige clubhuis op te zoeken.

Over die gezelligheid gesproken: wat is Elfhoeven toch een geweldige club. Iedereen leeft mee. De catering is top. Met het te water laten komt onmiddellijk hulp aangesneld. Ben rent zich rot om met een compressor alle trailerbanden  op spanning te krijgen en Sinterklaas en zwarte Piet zoeken toevallig deze club op om de prijsuitreiking mee te maken. Jammer trouwens dat Elfhoevenlid Chris ten Hoopen dit net niet meemaakte, omdat hij kort daarvoor weg moest.

Eén adviesje nog van een oudgediende: zet zo mogelijk ook de namen van de bemanningsleden bij de uitslagen. Ook zij hebben de sportieve strijd gevoerd en verdienen een eervolle vermelding in de annalen.

Paul Knoop, RM1100
(De mooie sfeerfoto van Reeuwijk op de vroege zondagmorgen is van Jan Willem Janse)